Jarithayum Makkalum Malayalam Kavitha Lyrics In Malayalam Upd -

കവി: വൈലോപ്പിള്ളി ശ്രീധരമേനോൻ

കാട്ടുതീയെ, കാറ്റുതീയെ, കാണാക്കനൽ പടരുന്നു; പറവകളും മറ്റുജന്തുക്കളും പരവശരായ് വിറകൊള്ളുന്നു. ജരിതാഖ്യയാം പറവയുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ നാലും കൂട്ടിൽ, ചിറകു വിരിപ്പാൻ കഴിയാത്തൊരാ ശിശുക്കൾ പേടിച്ചു പതറുന്നു. The version above is the most widely accepted

Please note that slight variations exist between older publications (DC Books) and new textbooks (SCERT). The version above is the most widely accepted updated (upd) text as of the current Malayalam academic year. Keep reading, keep reciting, and keep the soul of Malayalam poetry alive. If you need a Romanized version (Malayalam written in English letters) for easier reading, please let us know in the comments. We will provide an "upd" version of that as well. We will provide an "upd" version of that as well

The poem focuses on Jarita—the abandoned mother—and her four sons (the Makkal ). The central conflict arrives when a forest fire (symbolized by the god Agni) engulfs their nest. While Mandapala flies away to save himself, Jarita chooses to burn with her children. The children, however, force her to leave, citing the eternal debt a child owes to its mother. നിൻ മക്കളെ വിടൂ

"ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ച ശേഷം, പിന്നെയുമൊരു കുഞ്ഞിനെ, അങ്ങനെ നാലിനെയും പെറ്റു ഞാൻ - അവരവരുടെ ജന്മരക്തം എന്റെ ഉടലിൽ കുടിച്ചുണ്ടല്ലോ. അവരെ ഞാനുപേക്ഷിക്കുമോ? എന്റെ ജീവൻ അവരുടെ ജീവൻ - അവർ ചത്താൽ ഞാനും ചത്തുകഴിയും."

"ജരിതേ, നിൻ മക്കളെ വിടൂ," എന്നു മന്ദപാലൻ പാറി വന്നു. "ലപിതയോടൊത്തു ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകുന്നു - വരുന്നോ നീ?" ജരിത ചോദിച്ചു: "എന്റെ മക്കൾ കത്തുമ്പോൾ, ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ? പോകൂ, തോൽവിയേൽക്കാത്ത മന്ദപാലാ, നീ ലപിതയോടും."