Ibong Adarna Story Tagalog Buong Kwento Pdf May 2026

Isang gabi, si Haring Fernando ay dinalaw ng isang kakaibang sakit. Hindi malaman ng mga manggagamot ang dahilan. Ang hari ay nahihimbing ngunit hindi mapakali, namumutla, at tila may kinatatakutan. Sa kanyang panaginip, may isang engkanto na nagsabing ang tanging lunas sa kanyang karamdaman ay ang . Ang Unang Paglalakbay ni Don Pedro Agad na nagpatawag ng pagpupulong ang hari. "Mga anak ko," sabi niya, "nararamdaman kong ako’y mamamatay na kung hindi mapapagamot. Kailangan naming makuha ang Ibong Adarna. Sino sa inyo ang handang maglakbay upang hulihin ito?"

Umiiyak na pumayag si Haring Fernando. Sa daan, may nakasalubong si Don Juan na isang napakatandang lalaki – ang ermitanyong si Flerida (sa ibang bersyon, siya ay isang ermitanyong dalaga). Ibinigay nito kay Don Juan ang at isang gintong lubid . ibong adarna story tagalog buong kwento pdf

Sa artikulong ito, ibabahagi namin ang , ang mga pangunahing tauhan, ang mahahalagang aral, at higit sa lahat – kung saan kayo makakakuha ng libreng PDF ng buong kwento . Bahagi 1: Ang Buong Kwento ng Ibong Adarna (Tagalog Version) Ang Sakit ng Hari Noong unang panahon, may isang kaharian na kilala bilang Berbanya. Ang hari nito ay si Haring Fernando, isang matalino at makatarungang pinuno. Siya ay may tatlong anak na lalaki: sina Don Pedro (panganay), Don Diego (pangalawa), at Don Juan (bunsod). Isang gabi, si Haring Fernando ay dinalaw ng

Sa kasamaang palad, hindi pinansin ni Don Pedro ang payo. Pagdating niya sa puno, umawit ang Ibong Adarna ng pitong beses. Sa bawat awit, nag-iiba ang kulay ng ibon – dilaw, berde, asul, pula, at ginto. Ang ganda ng tinig nito ay nakakapagpatulog. Hindi napigilan ni Don Pedro ang antok. Siya ay nakatulog, at sa kanyang pagkakatulog, ang Ibong Adarna ay dumumi sa kanyang ulo – at siya ay naging bato. Pagkalipas ng isang buwan, wala pa ring balita si Don Pedro. Nag-alala si Haring Fernando. Muling nagboluntaryo si Don Diego. "Ama, ako naman," sabi niya. Umalis si Don Diego na puno ng pag-asa. Ngunit tulad ni Don Pedro, hindi rin siya nakinig sa babala ng ermitanyo. Pagdating sa Piedras Platas, umawit ang ibon, at siya ay nakatulog din. Sa kanyang paghilik, ang Ibong Adarna ay dumumi sa kanyang ulo – at si Don Diego ay naging bato rin. Ang Puso ni Don Juan Si Don Juan, ang bunso, ay lumuhod sa harap ng kanyang amang maysakit. "Ama, hayaan ninyo akong maglakbay. Hinding-hindi ako uuwi nang wala ang Ibong Adarna at ang aking mga kapatid." Sa kanyang panaginip, may isang engkanto na nagsabing

Sinunod ni Don Juan ang lahat ng payo. Pagdating niya sa puno, umawit ang Ibong Adarna. Subalit hindi nakatulog si Don Juan. Nang mapagod ang ibon k kakanta, sinalakay niya ito at hinuli. Umiyak ang ibon at humingi ng tawad. "Hayaan mo akong mabuhay, Don Juan, at gagamutin ko ang iyong ama." Bago umuwi, nalaman ni Don Juan na ang mga batong katabi ng puno ay ang kanyang dalawang kapatid. Tinanong niya ang Ibong Adarna kung paano sila muling mabubuhay. Sumagot ang ibon: "Basain mo sila ng pitong patak ng aking dumi, at sila’y magiging tao muli."

Dito na nagkaroon ng maraming pagsubok: isang higanteng ahas, isang balong nagsasalita, at isang ermitanyong naging matsing. Tinulungan ni Maria Blanca si Don Juan sa bawat pagsubok.

At iyon nga ang ginawa nila. Iniwan nila si Don Juan sa balon. Umuwi sila at ipinakita ang Ibong Adarna kay Haring Fernando. Umawit ang ibon, at gumaling agad ang hari. Samantala, sa ilalim ng balon, si Don Juan ay hindi namatay. Natagpuan niya ang isang lagusan patungo sa kaharian ng Armenia . Doon nakilala niya ang magandang Prinsesa Maria Blanca – ang pinakamagandang prinsesa sa lahat ng kaharian. Nagkakilala ang dalawa at nagmahalan.